«Είχα  αποφασίσει να αγοράσω ένα  νεόδμητο σπίτι 100 τετραγωνικών  στο Μαρούσι, ο ιδιοκτήτης του  όμως, δεν δεχόταν παζάρια και  ζητούσε 4.000 ευρώ το τετραγωνικό  μέτρο, τιμή που αντιστοιχεί  σε προ τριετίας επίπεδα. Αναγκαστικά ανέβαλα επ’ αόριστον την αγορά». Πρόκειται για μία από τις δεκάδες περιπτώσεις που καταδεικνύουν τις στρεβλώσεις που συνεχίζουν να υφίστανται στην ελληνική κτηματαγορά, όπου κατασκευαστές και ιδιοκτήτες μετά βίας συνειδητοποιούν ότι εν μέσω ύφεσης και υπερπροσφοράς ακινήτων οι πρακτικές τύπου «κανείς δεν έχασε, αγοράζοντας γη» αποτελούν σήμερα παρελθόν. Απόδειξη του άναρχου  μοντέλου λειτουργίας της ελληνικής  αγοράς ακινήτων που δεν υπακούει στο νόμο της αγοράς και της ζήτησης αποτελούν όσα επισημαίνει γνωστός κτηματομεσίτης: «Εσχάτως έχω δεχτεί πολυάριθμα τηλεφωνήματα από ιδιοκτήτες και εργολάβους, οι οποίοι μου ζητούν όχι μόνο να πουλήσω σε τιμές προ κρίσης το ακίνητό τους αλλά επιδιώκουν να εξασφαλίσουν και υψηλό κέρδος άνω των χιλίων ευρώ για κάθε τετραγωνικό. Ζήτηση υπάρχει, αλλά όσο επιμένουν ορισμένοι σε πρακτικές εξασφάλισης υπερβολικού κέρδους, τότε δύσκολα θα επέλθει ισορροπία στην αγορά». 
Δεν είναι τυχαίο ότι, βάσει  της εξαμηνιαίας έκθεσης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών για την κτηματαγορά, τέσσερις στους δέκα ερωτηθέντες συμφωνούν πως οι τιμές πωλήσεων των κατοικιών παραμένουν υπερβολικά υψηλές. Σύμφωνα με παράγοντες της  αγοράς, οι ιδιοκτήτες είτε για  «συναισθηματικούς λόγους» είτε επειδή έχουν προχωρήσει σε μικρού μεγέθους λειτουργικές παρεμβάσεις πωλούν τα ακίνητά τους, αδιαφορώντας για τον βαθμό παλαιότητάς τους, σε τιμές τουλάχιστον έως και 20% υψηλότερες συγκριτικά με αυτές στις οποίες αντίστοιχα ακίνητα έχουν υποχωρήσει. Φαίνεται πως ορισμένοι συνεχίζουν να κυνηγούν τις χρυσές υπεραξίες, αγνοώντας την οικονομική πραγματικότητα αλλά και το ότι οι περιοχές στις οποίες βρίσκεται το ακίνητό τους έχουν υποβαθμιστεί σημαντικά, γεγονός που αποδεικνύεται και από τις παρακάτω ενδεικτικές περιπτώσεις πώλησης κατοικιών που εντόπισε το "Κ".

Πηγή: Capital