Τον κίνδυνο, ενδεχόμενη κατάρρευση του κατασκευαστικού κλάδου και της οικοδομής, να προκαλέσει και κατάρρευση της οικονομίας, επισήμανε ο πρόεδρος του ΤΕΕ Γιάννης Αλαβάνος κατά τη Συνέντευξη Τύπου που δόθηκε με αφορμή την κρίση στον τεχνικό κόσμο και τις προτάσεις του ΤΕΕ.

Ο Γ. Αλαβάνος υπογράμμισε ότι το 2009 οι μηχανικοί ελεύθεροι επαγγελματίες δήλωσαν κατά 22% μικρότερο ακαθάριστο εισόδημα σε σχέση με το αντίστοιχο του 2008 από τη δράση τους στον ιδιωτικό τομέα. Η κατάσταση, από τις αρχές του 2010 εμφανίζεται να επιδεινώνεται ραγδαίως. Ο κίνδυνος κατάρρευσης της οικοδομής την επόμενη διετία είναι ορατός αν δεν ληφθούν μέτρα στήριξης του τομέα. Ειδική αναφορά έγινε στις διατάξεις του ΓΟΚ που δεν ανακλήθηκαν και την εγκύκλιο του ΥΠΕΚΑ 1/2010 η οποία αναδεικνύει το έλλειμμα (χρονικό και χρηματοδοτικό) στον πολεοδομικό σχεδιασμό αλλά και τον χρόνο παρέμβασης του ΣτΕ, η οποία θα πρέπει να γίνεται έγκαιρα και προληπτικά. Γενικότερα η ανασφάλεια δικαίου, η ασάφεια και πολυπλοκότητα της νομοθεσίας είναι θέματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα.

«Χρειαζόμαστε ρυθμό ανάπτυξης 5% προκειμένου να διασφαλίσουμε το ποσό που αντιστοιχεί σε τόκους των δανείων που έχει συνάψει η χώρα μας» τόνισε ο πρόεδρος του ΤΕΕ. «Έχουμε άμεση ανάγκη από ανάπτυξη, όχι, όμως, όπως στην κατεύθυνση που είχαμε τα προηγούμενα χρόνια ή αυτή η οποία τελικά οδήγησε στην κρίση τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε..

Κατά το ΤΕΕ αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι μια στρατηγική αναπτυξιακή πορεία με ορίζοντα 10ετίας, στο πλαίσιο της οποίας θα πρέπει να χαραχθούν ειδικές κλαδικές πολιτικές και να αξιοποιηθεί το επιστημονικό δυναμικό.»

Αναφερόμενος στα μέτρα που εξήγγειλε χτες η κυβέρνηση ο κ. Αλαβάνος τα χαρακτήρισε πολύ σκληρά και αναιρούν – όπως είπε – κατακτήσεις ετών, ενώ η επιλογή τους επιβλήθηκε από κριτήρια ξένα προς τα συμφέροντα της χώρας μας. Ωστόσο, δήλωσε πως «χρειάζονται συμμαχίες σε διεθνές επίπεδο για να αντιμετωπίσουμε την κρίση». Η κριτική μας θα είναι απόλυτα αρνητική όσο δεν αναδεικνύονται προτάσεις διεξόδου από την κρίση, στήριξη της πραγματικής οικονομίας και ανακύκλωση του παραγόμενου πλούτου μέσα στη χώρα και υπέρ της αύξησης της ζήτησης από τους εργαζόμενους.